This World goes Beyond Fantasy and Magic
 
IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 World of secrets

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Kira Tachibana
Reiziger
avatar

Aantal berichten : 568
Registratiedatum : 12-10-09
Leeftijd : 23
Woonplaats : in een hut in een boom

BerichtOnderwerp: World of secrets   wo nov 18, 2009 10:48 pm

Proloog

“hmm intressant” mompelde Paolo die de kaarten 1 voor 1 neerlegde. In het midden legde hij de Draken-prinses, zei stond voor de duchessa van Hayeza een normale plaats voor deze kaart. Daar omheen verschenen het zwaard, de toren, slangen 4, de godin. Allemaal kaarten om niet gerust om te zijn, behalve de godin. De godin zou met ons zijn, dacht hij. Tenminste dat hoopte hij. Snel legde hij de volgende kaarten neer. Paolo ontspande een beetje, totdat hij de 13de en laatste kaart neerlegde; de draak.
Hij stond op en blies de kaarsen uit. Hij pakte zijn donkere cape van zijn stoel en sloeg hem om zich heen. De kaarten die hij nog in zijn handen had deed hij in een zwart fluwelen zakje en stopte ze in zijn zak. Hij trok de deur achter zich dicht en liep met grote passen naar zijn laboratorium die vol stond met verschillende kruiden en ander materiaal om vuurwerk te maken. Daar was Paolo een meester in, maar dit keer liep hij zijn spullen voorbij en haalde een zwarte lap van de muur waaronder een mooi bewerkte spiegel onder tevoorschijn kwam. Hij keek in de spiegel en mompelde enkele woorden die voor andere onbegrijpbaar waren. Niet veel later kwam er een oud vriendelijk gezicht in de spiegel tevoorschijn. Zoals gewoonlijk glimlachte Paolo bij de gedachte dat het zo'n simpel werkje was om de spiegels te gebruiken “Het is zover” was het enige wat Paolo zei. Hij sloot zijn ogen en verdween voor de ogen van de man in de spiegel. De man in de spiegel keek lichtelijk bezorgd naar de verdwijnende Paolo, hij wist hoe gevaarlijk het was om een nieuwe reiziger te halen. Vooral uit een andere tijd en ruimte...
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Yia
Verzorger
avatar

Aantal berichten : 241
Registratiedatum : 12-10-09
Leeftijd : 20

BerichtOnderwerp: Re: World of secrets   do nov 19, 2009 5:55 pm

Verder Like a Star @ heaven
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kira Tachibana
Reiziger
avatar

Aantal berichten : 568
Registratiedatum : 12-10-09
Leeftijd : 23
Woonplaats : in een hut in een boom

BerichtOnderwerp: Re: World of secrets   vr nov 20, 2009 10:25 pm

Hoofdstuk 1: de eerste keer

Ami had het gevoel dat de wereld om haar heen stil bleef staan, haar adem was in haar keel blijven hangen. Het enige wat ze hoorde waren de woorden van dokter Goldsmith die door haar hoofd galmde en vanaf haar hoofd boorde de woorden in de rest van haar lichaam, geen enkel gaatje werd overgeslagen. Ze zou dood gaan, doodgewoon doodgaan.
Haar ouders die aan beide kanten naast haar zaten grepen naar haar hand en moesten net als haar moeite doen om hun tranen binnen te houden. “ We zijn er nog steeds niet achter wat het is” ging de stem van dokter Goldsmith na enkele minuten door. Hoe vaak hij het nieuws ook had moeten brengen, hij bleef het moeilijk vinden om ouders en kind zo ongelukkig te zien. “Maar de ziekte begint de fatale organen aan te tasten en geen enkel medicijn die we tot nu toe hebben geprobeerd helpt.” Hij keek de ouders met een zweem van medelijden in zijn ogen aan, daarna richtte hij zijn blik op Ami “Je kunt nu zelf beslissen wat je wilt, je kunt hier in het ziekenhuis een bed krijgen of naar huis gaan.” Ami knikte “Ik wil naar huis” zei ze vastbesloten al trilde haar stem zachtjes. Haar ouders knepen even in haar hand en sloegen beiden een arm om haar heen.

Ami werd wakker van geklop op haar slaapkamer deur, ze draaide zich vermoeid om. “Ben je wakker?” hoorde ze de stem van haar vader vragen. Ami bracht een geluidje voor dat op een ja leek. Haar vader kwam zachtjes naar binnen en ging op de rand van haar bed zitten “een slechte dag?” zei hij meer als constatering dan als vraag. Ami knikte, dit was echt 1 van haar slechtste dagen die ze tot nu toe had gehad “Mag ik wat water?” vroeg ze schor. Haar vader hielp haar overeind en gaf haar het glas water wat naast haar bed stond. Op dat moment kwam haar moeder binnen met een stapel brieven. Haar moeder deed moeite deed om vrolijk en opgewekt te lijken, maar Ami zag een geschrokken blik in haar ogen toen ze haar zag zitten. “weer een stapel brieven, meisje” zei haar moeder zachtjes en gaf haar een kus op haar voorhoofd. Ami slikte en probeerde een glimlach op haar gezicht te toveren “Bedankt.” Ze pakte de brieven aan, ondertussen kon ze aan de handschriften herkennen van wie welke brief was. Ze begon de 1ste brief -die van haar oma was- te lezen. Het was een standaard brief, waarin het onderwerp doodgaan vermeden werd. Ami kreeg een brok in haar keel toen ze de rest van de stapel brieven zag. Het waren er een stuk of 20. Minstens 20 mensen die de tijd hadden genomen om haar een brief te schrijven. Haar vader stond voorzichtig van haar bed op en stopte een paar kussens achter haar rug zodat ze recht op bleef zitten. “Ik moet gaan liefie” hij gaf haar voorzichtig een knuffel en liep de kamer uit, terug het dagelijks leven in. Haar moeder zette zenuwachtig enkele boeken recht. “Ga maar naar beneden hoor” zei Ami geruststellend alsof haar moeder de zieke was. Beschaamd keek haar moeder naar Ami “Ik moet echt boodschappen halen” zei ze als een soort verontschuldiging. Ami grijnsde “Ik heb genoeg te doen” ze knikte naar de stapel brieven. “Je belt me direct als er wat is!” drukte ze Ami op het hart. Ami knikte, ze wist dat haar moeder voor ze weg zou gaan eerst nog 10x ging controleren of alles in orde was. In het begin had Ami van al die aandacht genoten, maar nu begon het vervelend te worden. Natuurlijk wist Ami dat iedereen het goed bedoelde, maar zei wilde ook wel wat tijd voor zichzelf. Nadat haar moeder weg was zuchtte ze opgelucht en begon met de rest van de brieven te lezen.
Waarschijnlijk was Ami in slaap gevallen, want toen ze haar ogen opendeed zag ze nog net een in zwart geklede schim. Ze wilde gillen maar voor ze de kans had was hij alweer verdwenen. Ze schudde haar hoofd verward, misschien was dit 1 van de bijwerkingen van de medicijnen. Op dat moment kwam haar moeder met een bord eten binnen. “Ah, je bent weer wakker.” Ami knikte nog lichtelijk verward. “Hoe laat is het?” vroeg ze aan haar moeder, ze had geen idee hoe lang ze had geslapen. “8 uur s'avonds” antwoorde haar moeder blij omdat Ami er niet zo slap als vannochtend bij zat. Ami keek haar lichtelijk geschrokken aan. 8 uur, ze versliep gewoon de laatste weken van haar leven. “Heb je met parfum zitten spelen?” onderbrak haar moeder haar gedachtens “het ruikt hier naar bloemen.” Ami snoof, alsof zei met parfum zou gaan spuiten, maar het rook inderdaad naar bloemen. Ze ademde diep in, de geur rook zoet, maar niet zwaar. Het rook heerlijk. Haar moeder haalde haar schouders op en gaf Ami het bord met eten en een bemoedigend klopje op haar bovenbeen. Ami glimlachde waterig, ze wist wat haar moeder voelde. Toen ze na een halfuur haar bord van haar afschoof had ze pas enkele happen gegeten, maar ze had genoeg. Haar oog viel op een erg oud uitziende brief dat op haar nachtkastje lag en pakte het nieuwschierig op. Ze draaide de envelop om in haar handen, ze had geen idee waar het vandaan kwam. Ze wist zeker dat het niet bij de brievenstapel hoorde van die ochtend. Voorzichtig om zo min mogelijk van de envelop te beschadigen opende ze brief. De geur die al de hele avond in haar kamer hing werd sterker, het kwam van de brief. Op het moment dat ze de brief wilde openvouwen kwam haar vader binnen. Ze keek bijna geiriteerd op, ze wilde weten wat er in de brief stond het trok haar aan als een magneet. Na een halfuur praten -waarin haar vader vooral aan het woord was- zei Ami dat ze moe was en wilde slapen. Ami's vader keek haar bezorgd aan, maar zei niks toen hij de kamer verliet.
Ami voelde zich onaardig, alsof ze hem had afgewezen maar pakte toen snel de brief weer op. Ze opende de brief en keek bewonderend naar de sierlijke letters. De eerste letter was getekend als in een bijzonder duur boek uit de middeleeuwen maar dan nog mooier. Ze probeerde de woorden te ontcijferen die in de brief stonden, maar het leek op geen enkele taal die zij ooit had gezien. Het deed haar aan een sprookje denken, een bewindsvrouwe in een stad vol gevaren. Aan de brief denkend viel ze in slaap...


Paolo keek op van het vuurwerk toen hij een gedaante langzaam vorm aanzag nemen, in haar hand duidelijk de brief die hij eerder die dag had neergelegd in een slaapkamer ergens in een wereld ver weg van hem. Hij glimlachte het was gelukt.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Mia.
Reiziger
avatar

Aantal berichten : 1055
Registratiedatum : 25-10-09
Leeftijd : 23
Woonplaats : Helmond.

BerichtOnderwerp: Re: World of secrets   za nov 21, 2009 2:40 pm

Verder ;3
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Yia
Verzorger
avatar

Aantal berichten : 241
Registratiedatum : 12-10-09
Leeftijd : 20

BerichtOnderwerp: Re: World of secrets   za nov 21, 2009 5:45 pm

Verder Like a Star @ heaven
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Zen
Verzorger
avatar

Aantal berichten : 226
Registratiedatum : 16-11-09
Leeftijd : 23
Woonplaats : In een doos, dôh!

BerichtOnderwerp: Re: World of secrets   za nov 21, 2009 5:52 pm

verder
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://xxx--iris.hyves.nl/
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: World of secrets   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
World of secrets
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» This is a kitten's world~

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Beyond Fantasy :: Overig :: Verhalen-
Ga naar: